Afgelopen jaar heb ik heel veel gezien en heel veel foto’s gemaakt! Tot een paar maanden geleden drukte ik deze foto’s af en ging ze dan inplakken in een album. Een onwijs karwei. Zeker voor een persoon als ik die al niet eens recht kan knippen. Maar aangezien ik het wel ontzettend leuk vind om anderen te showen wat ik meemaak op bestemmingen heb ik nu een alternatief gevonden. Een digitaal album in elkaar draaien! Ideaal!!!! Er zitten inmiddels alweer veel foto’s in. Ook van de laatste reizen naar Mexico, New York, Londen en Sao Paulo. Erg gaaf enne nog gaver… ik laat hier een kleine indruk achter!

Popocatepetl, Mexico

New York

En ga zo maar door qua foto’s! Heb weer hele gave reisjes gehad. Soms vermoeiend, deprimerend, ondoordacht, inspirerend, activerend, levendig, dynamisch, hektisch of chaotisch maar altijd om genoeg energie uit te halen om het vol te houden en het nog leuk te vinden ook! Enne… er komen weer hele gave tripjes aan: weer New York, Dubai, Europa, Lima, Cairo… here I come!

Dacht ik vanmorgen om 12uur op Schiphol te moeten zijn voor mn vlucht naar Dubai, werd ik gisterenavond gebeld dat Dubai niet doorgaat, maar dat ik vanavond om 19.45 uur op Schiphol moet zijn voor een vlucht naar Bergen… Zo kan alles dus weer anders lopen dan je vooraf denkt! Zou ik eigenlijk maandag terugkomen, ben ik nu zondagmiddag alweer thuis en zit ik maandag reserve! Ach… houdt het allemaal wel spannend, alhoewel ik ergens wel liever naar het warme Dubai zou gaan, dan naar het koude Bergen!

Afgelopen tijd ben ik een weekje in Bonaire geweest. Ik had de vlucht aangevraagd met mn vliegvriendinnetje en op het laatste moment heb ik ook nog een ticket kunnen regelen voor mn andere vriendinnetje. Het was echt weer genieten geblazen. Zon, zee, strand, rose… het was er allemaal weer! Tevens de laatste keer Carib voor mij. Ik had me opgegeven om een ander vliegtuigtype (boeing 777) te gaan vliegen ipv. de MD11 die naar de Carib vliegt. En inmiddels heb ik de type cursus voor de 777 al gehad en ben ik in Toronto geweest als familiarisatie vlucht. Ook erg leuk! Heb daar een stuk gewandeld door de stad, en daarna met een pondje naar Toronto Island gevaren.

Bonaire…

Skyline van Toronto…

Ga me nu maar klaarmaken voor de spannende trip naar Dubai, uhm… ik bedoel Bergen!

Per 1 september jl. heeft mijn vader zijn bedrijf verkocht. Vorig weekend was ter gelegenheid hiervan een afscheidsweekend. Vrijdags voor het personeel en zaterdags voor klanten en relaties.

Vrijdagavond stond er een heel bijzondere vliegmachine op ons te wachten. Een helikoper! We mochten allemaal mee een rondje vliegen. Dat rondje duurde ongeveer 10/15 minuten en was erg mooi. We hadden heel helder weer waardoor je veel vanuit de lucht kon zien en herkennen.

Zondag erna even naar Vancouver geweest. Bijf het jammer vinden dat we daar maar 1 dag verblijven. Is anders echt wel een soort van favoriet! Ben gewoon weg van Canada!  Maar nu met 9 uur vliegen, en 9 uur tijdsverschil was het wel piitig! Achja… weer 5 dagen vrij!

Watu Watu, nee schudden, en ja bedoelen en een heel scala aan fel gekleurde jurken. Ik had een heleboel gehoord over vluchten naar India, maar vorige week was het dan zover. Na een innig afscheid van Joostje, moest ik toch naar Hyderabad gaan vliegen. En eigenlijk had ik er nog een soort van zin in ook. Vooral doordat ik nog nooit in India geweest was, en het me een heel bijzonder land leek, door hun  voornamelijke Hindoe cultuur. Echter, er is een poosje geleden een terroristische aanslag geweest in Hyderabad, waardoor ons werd afgeraden om druk bezochte plaatsen te bezoeken, en niet met het ov te reizen en goed op de hoede te zijn. Niet echt fijn, voor een tripjes-maker als ik.

Eenmaal alle kinderen, vrouwen in die fel gekleurde gewaden en een aantal mannen verwelkomd in het vliegtuig begonnen we aan de drukke vlucht naar India. De uitroepen Watu Watu bleven echt niet uit. Maargoed dat ik wist dat de mensen daar: "Zou ik alstublieft een glas water mogen?" mee bedoelen. Op een gegeven moment werd het zelfs zo erg dat we gewoon met flessen water een een rol glazen de cabine onveilig zijn gaan maken. Op de routeinformatie voor India (vooraf aan de vlucht ontvangen) stond dat de glazen niet helemaal vol hoeven, aangezien de mensen het vaak niet helemaal opdrinken. Dus tijdens deze extra water-service schonk ik de glazen net iets over de helft vol. Vanzelfsprekend kreeg ik de vraag of de glazen voller mochten doordat ze: "Mor Mor" riepen. En ja hoor… bij het ophalen kreeg je half volle glazen weer terug! Meteen de ergenis van een stewardess, aangezien je weinig plek hebt op je kar, en graag de glazen wil stapelen! Waar moet je dat water laten???

Tegen het einde van de vlucht vroeg een mevrouw in mijn werkgebied om een klachten formulier (complaint form). Ik vond het juist zo’n aardige mevrouw, en toen ik het formulier haar bracht vroeg ik waarom ze een klacht had, en of ik er nog iets aan kon doen. No no, It is because of You an KLM. Sorry??? Klacht over mij? Begreep het niet helemaal… Ik was juist nog een paar x extra voor haar gelopen omdat ze een extra broodje, deken enz. wilde. En dan ook nog klagen. Vond ik niet zo leuk. Maar toen ze zei dat ze zo blij met mij was, trok ik bij. I would like to write a complaint to KLM about you. Uhm… complaint, of compliment? Met andere woorden… ze haalde de woorden complaint (klacht) en compliment (compliment) door elkaar en ik heb een leuke brief van een tevreden persoon gekregen! Altijd leuk natuurlijk!

In Hyderabad zelf heb ik niet echt heel erg veel gedaan. Mede doordat het dus enigsinds werd afgeraden vanwege veiligheid, en ook omdat ik me nog niet helemaal 100% fit voelde. Ben hiervoor ruim 3 weken namelijk ziek geweest. Gelukkig nu dus weer vol goede moed aan het fladderen over de wereld, maar misschien niet zo’n gek idee om deze keer lekker bij het zwembad te gaan liggen en naar een parelwinkel te gaan, en ook heerlijk Indian curry te eten. Natuurlijk met de Tuk Tuk erheen! Bijft altijd een belevenis!

EINDELIJK is het dan zover!!! De baby van het jaar is geboren! Enne… de geboorte van die baby was bijna net zo spannend als de geboorte van TANTE Lucienne! Pfff…. maare, alles is gelukkig goed gegaan. Gisterenavond laat is Joost Johannes Gerrit geboren, zoon van liefs zusje Janine en lieve zwager Martin! Joost heeft wel even op zich laten wachten aangezien 6 sept. de uitgerekende datum was, en zo’n beetje alles erop wees dat het eerder zou komen. Nou niet dus… Laat ik nou een enorme hekel hebben aan Laatkomers…… Maar, voor Joost maak ik graag uitzondering!

Heerlijk, weekend in het weekend! Was alweer een tijdje geleden dat ik vrij was wanneer ‘normale’ mensen ook vrij zijn. Ik had het spreciaal aangevraagd want gisteren was een vervroegde 5 december! Jaja… er moest Sinterklaas gevierd worden in Huize VE. Iedereen moest 3 kadootjes kopen en dan… dobbelen maar! Was erg gezellig! Maar waarom 5 december vieren op 15 oktober? Tsja, een zusje gaat voor een paar maanden naar het buitenland en aangezien Sinterklaas valt onder de categorie ‘familiefeest’ hebben wij het even vervroegd! Maargoed, er waren pepernoten, chockoladeletters en Sinerklaasinpakpapier! Dus ja, het was nét echt!

Vandaag komt de keukenboer! jaja… aan het begin van de zomer heb ik een nieuwe keuken uitgezocht en vandaag wordt ie geleverd! (en morgen en overmorgen). Ben erg benieuwd. Ik ga zometeen weer vliegen en kom dan donderdag terug, dus dan staat ie er hopelijk!

Onverwacht bezoek vanmorgen! Deze keer gewenst…Mijn lieve vriendje op de stoep!

Guess who’s back… back again. Belangstelling voor waar ik heb uitgehangen? Madrid, Gotenburg, München, Manchester en Parijs. Dit in één week tijd. Vandaag is dag 1 van een totaal reisverlof van 3 dagen. Heerlijk… De vluchen verlopen allemaal soepel en vrij op tijd. Waar de meeste vertragingen door ontstaan is doordat mensen om een of andere reden niet op komen dagen bij de gate, of door een andere reden niet meemogen (bijv. dronkenschap of mensen die hun ticket kwijt zijn geraakt… jaja, maak het allemaal mee) maar wel reeds ingechecked zijn. Hierdoor is er wel al bagage van deze mensen aan boord geladen. Maarja… aangezien wij, vanwege veiligheidsoverwegingen, niet weg willen met koffers aan boord van mensen die er zelf niet zijn, moeten deze weer van boord gehaald worden. Dit kost tijd. De afgelopen week is dit wel een keer of 4 voorgekomen. Per keer ongeveer een kwartier tot twintig minuten vertraging. Is toch jammer. De laatste vlucht ging werkelijk álles mis. We hadden dus vertraging door vier dronken mensen die werden geweigerd, mijn collega uit de business class liet tijdens de vlucht 5 maaltijden vallen die niet meer gebruikt konden worden. Een andere collega kreeg een plens (smerig) water over zich heen dan ineens verscheen achter een oven vandaan, waarschijnlijk een lek in de tank. De laatste collega werd ondergekotst en ook ikzelf kwam aan de beurt, ik nam een (vol) glas rode wijn retour van een passagier terwijl een ander iemand aan mijn mouw trok waardoor het glas over mijn uniform ging. Altijd fijn, rode wijn! Maargoed… om 5 uur ‘s morgens is het de hoogste tijd om te blijven lachen. Dat hebben we dus ook maar gedaan. Er de humor van ingezien… speciaal voor onze speciale gast… dhr. E. v/d S, reizende vanuit Manchester naar Amsterdam, spreciaal voor zaterdag! We hebben hem veel succes gewenst voor de wedstrijd! Zelfs ik, die zoooo weinig van voetbal weet, herkende hem! Was wel leuk!

Ohwja, in Manchester stond hij dan… het grootste vliegtuig ter wereld! (Nee, niet de A380) maar dees:

even ter verduidelijking… het 6-motorig Russische Antonov vrachttoestel waarvan er slechts 1 op de wereld is!